IPB WARNING [2] preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead (Line: 781 of /sources/lib/post_parser.php)
Photoclub Boke -> დავეხმაროთ გაჭირვებულ ოჯახს
გუშინწინ გამოფენიდან გამოვედით მე და ზურა (qartgraphy) და გადავწყვიტეთ რომ გადაგვეღო ძველი თბილისის სახლები, ასე დავდიოდით 3 საათზე მეტი და ვიღებდით ფოტოებს ავედით ნარიყალაზე და შემდეგ ავლაბარში, ერთერთ ეზოში შევიცედეთ სადაც ის კადრი დაგვხვდა რაც გვინდოდა ძველი გაურემონტებელი თბილისის საცხოვრებელი სახლის ინტერიერი. ეზოში 2 ქალი იდგა და გვკითხეს რატომ ვიღებდით ფოტოებს, ჩვენკი ვუპასუხეთ რისთვისაც გვინდოდა, ამ ლაპარაკ ლაპარაკში გაირკვა რომ ამ ეზოში, პადვალში ცხოვრობდნენ ბებია და შვილიშვილი, მოხუცი ბებია და 7 წლის გოგო ( სახელი არ მახსოვს) გვანახეს სარდაფი სადაც ცხოვრობდნენ, შევედით და ვნახეთ, ძალიან მძიმედ ცხოვრობენ, 1 ოთახია სადაც როგორც იტყვიან თაგვი კუდს ვერ მოიქნევს, ჩასდით წყალი და არის საშინელი სინესტე. მშობლების გზაკვალი არ ვიცით, როგორც მეზობლებმა გვითხრეს ლუკმაპუს ყოველთვის უნაწილებენ ბებიას და შვილიშვილს, ეს პაწუა კი სკოლაშიც ვერ მიდის რადგან საშუალება არ აქვთ არაფრიდან.
ძალიან დამწყდა გული და ვიფიქრე რომ გამეხსნა თემა და გამოგვეჩინა გულისხმიერება და დავხმარებოდით რითიც შეგვეძლება. ძალიან გაუხარდათ რომ ვუთხარი შევეცდები აუცილებლად დაგეხმაროთთქო. თვალცრემლიანებმა გამოგვისტუმრეს იქედან.
მე როგორც ყოველთვის კამერა უდროოდროს მიჯდება (LOOSER)
მხოლოდ 2 ფოტოს გადაღება მოვასწარი.
ეგებ რამენაირად ან მცირედი თანხით ან 1 კლასის წიგნებით სახატავი რვეულებით ფანქრებით ან თუნდაც მიზერული თანხით დავეხმაროთ.
ცხოვრობენ ხიდის ქუჩაზე ავლაბარში.
მათთვის დარწმუნებული ვარ 100 150 ლარი 100 და 150000 ლარის უდრის.
იმედი მაქვს თქვენი გულისხმიერების და გამოხმაურების. ამ თემაში დაწერეთ თუ გამოეხმაურებით რითიც შეძლებთ და მიიჩნევთ რომ დაეხმარებით.
Eს თემა რომ გაიხსნა მთელი კვირა იმაზე ვფიქრობდი თუ როგორ მივიდოდით და როგორ ი იქნებოდა ამ ხალხის რექცია. დღესაც ბევრი ვიფიქრე და იმდენად დაბნეული ვიყავი რომ ჯერ პლასტიკური ბარათი დამრჩა ბანკომატში მათთვის ფულს როცა ვანაღდებდი და მერე კიდე მობილური დამრჩა მაღაზიაში. ბევრი რამე გადამხდენია და ბევრ სიტუაციაში ვყოფილვარ და არასოდეს მეგონა რომ როცა ბავშვი სათამაშოებზე კითხულობს ეს ყველაფერი ჩემიაო ასეთი რთული აღმოჩნდეს მისთვის პასუხის გაცემა. ვფიქრობ რომ დღევანდელი ჩვენი ვიზიტი პატარა სვეტლანას მისცემს სტიმულს იყოს ისეთივე გულუბრყვილო და ნათელი როგორიც მე დავინახე. საკმაოდ მძიმე იყო ის რექციაც რაც გამოსვლის მერე მქონდა. ახალგაზრდა გოგოა როგორც ზურამ ჩაიწერა 31 წლისაა არის მარტოხელა დედა არავისი იმედი არ აქვს და ყავს ასაკოვანი დედა. ძალიან მინდა რომ ამ გოგომ დაინახოს თავის ცხოვრებაში პერსპექტივა იმისა რომ ყველაფერი ყოველთვის ასე არ იქნება. არ მინდა რომ ერთხელაც შეეგუოს თავის მდგომარეობას და თუ შეგვიძლია რაიმეთი დავმხმაროთ აუცილბლად უნდა ვეცადოთ იმიტომ რომ არავინ ვიცით მომავალში თითოეულ ჩვენგანს რა როგორ შემოუტრიალდება. Added @ თეოს დავეთანხმები და ლევანისაც რომ თავდაპირველად გაუკვირდა და ვერ მიხვდა ჩვენი მოსვლის მიზეზსს. ალბათ ასეთი დროა მეორეს მხირვ კი ვიტყოფი რომ კიდევ კარგად არის რომ გზას არ აცდა და ცდილობს ბავშვისთვის დაალაგოს კიდევაც და სხვა არაკანონიერი გზით არ იშოვოს ლუკმა-პურის ფული.